AdBlue — nazwa handlowa 32,5% wysokiej czystości wodnego roztworu mocznika. AdBlue to zarejestrowany znak towarowy, należący do VDA[1]. Produkt stosowany w branży motoryzacyjnej jako reduktor w celu rozłożenia w katalizatorze SCR (ang. Selective Catalytic Reduction – Selektywna Redukcja Katalityczna) szkodliwych dla środowiska tlenków azotu.

Wyprodukowany zgodnie z normami ISO 22241. AdBlue nie jest substancją zaliczaną do niebezpiecznych, ani groźnych dla środowiska. Nie jest też palny, wybuchowy, ani szkodliwy dla zdrowia. Zużycie AdBlue waha się ok. 4–5% oleju napędowego w zależności od typu silnika (Euro IV lub Euro V).

Normy unijne

AdBlue znalazło zastosowanie w systemach SCR w przemyśle motoryzacyjnym w związku z nowymi legislacjami unijnymi regulującymi normy emisji spalin w silnikach Diesla. Od 1 października 2006 roku samochody o tonażu powyżej 3,5 tony obowiązują normy redukcji emisji spalin EURO 4, a od 1 października 2009 – EURO 5. Zgodnie z normą EURO 5, emisja szkodliwych tlenków azotu została zredukowana o 60%, a cząstek stałych (PM) o co najmniej 80%. Od 2014 roku od wszystkich nowych pojazdów ciężarowych wymagane będzie spełnienie EURO 6, a rejestracja, sprzedaż i rozpoczęcie użytkowania pojazdów jej nie spełniających będzie zabronione. Nowe typy pojazdów muszą spełnić wymagania (w ramach homologacji typu) o rok wcześniej. Jednocześnie Komisja do 1 kwietnia 2010 roku przyjmie regulacje techniczne, tzw. implementing measures.
Warunki przechowywania

AdBlue jest korozyjny, dlatego też do jego dystrybucji konieczne są specjalne zbiorniki, pompy, węże i pistolety.

W temperaturze poniżej −11,5 °C ulega procesowi krystalizacji. Choć proces krystalizacji jest procesem odwracalnym to wywołuje on wiele problemów natury technicznej, przez co nie nadaje się do użycia i dystrybucji. Pozostający roztwór ma mniejsze stężenie, osiadające kryształki zatykają instalacje, a warstwy skrystalizowanego na dnie zbiorników mocznika są trudne do rozpuszczenia.